Download Image of Piotr Michałowski - Cavalcade before Napoleon - MP 289 - National Museum in Warsaw. Free for commercial use, no attribution required. Public domain image of armed forces, cavalry, infantry, 18th-19th century war, military conflict, free to use, no copyright restrictions - Picryl description.. Dated: 1800 - 1855. Topics: paintings in the national museum in warsaw, piotr malował piotr michałowski, najwybitniejszy malarz polskiego romantyzmu. Ukazując samotnego wodza-bohatera na siwym koniu, tworzył dzieła wpisujące się w wielowiekową tradycję konnych portretów władców. Piotr Michałowski, Napoleon na koniu, 1835-1837, MNW maria konopnicka wąwóz samosierry śpiewnik historyczny 19o4 bolesław prus Michałowski painted the Battle of Samosierra in a variety of aspects from the 1830s till the end of his life, presenting groups of horsemen both in horizontal and vertical layouts. He created a number of equestrian portraits of Napoleon, with the monumental Napoleon on a Grey Horse crowning the collection. 107 views, 0 likes, 0 loves, 0 comments, 1 shares, Facebook Watch Videos from Paweł Piotr: Wczoraj pod stadionem narodowym w Warszawie policjant na koniu dosłownie stratował jednego z Kibiców Lecha Piotr Michałowski - Napoleon on a Grey Horse - MNK II-a-744 - National Museum Kraków. Free illustration for personal and commercial use. over 1 year Download Images of Piotr michalowski - Free for commercial use, no attribution required. From: Piotr von Michalowski - Hundestudie - 1686 - Österreichische Galerie Belvedere, to Piotr Michałowski, Autoportret - Public domain portrait painting. Find Piotr michalowski images dated from 1683 to 2016. iMNK - Piotr Michałowski, Napoleon na siwym koniu - zobacz wiecej. technika / materiał: olej, płótno. wymiary: 60,5 x 49,5 cm. opis: Urodzony w roku 1800 Michałowski należał do pierwszego pokolenia romantyków w Polsce, które w dzieciństwie, naznaczonym doświadczeniem wojen napoleońskich, zaznało wielkiego powiewu wolności. File:Piotr Michałowski - Charge in the Gorge of Somosierra - MNK II-a-756 - National Museum Kraków.jpg; File:Piotr Michałowski - Chłopiec na koniu.jpg; File:Piotr Michałowski - Cuirassier on a bay horse - MP 588 MNW - National Museum in Warsaw.jpg; File:Piotr Michałowski - Detachment of Austrian Hussars - MNK II-a-695 - National Museum Download this stock image: Piotr Michałowski - Napoleon on horseback - 2F065XR from Alamy's library of millions of high resolution stock photos, illustrations and vectors. View NAPOLEON / SZKICE POSTACI (1835 - 1837) By Michałowski Piotr; pencil, ink, pen, paper; 22.2 cm x 39.4 cm; Edition. Access more artwork lots and estimated & realized auction prices on MutualArt. Iq5GDWc. Karolina Kowalcze PIOTR MICHAŁOWSKI Malarstwo uprawiał jedynie z zamiłowania. Znał się na polityce, ekonomi, przyrodzie i matematyce. Ponadto grał, rzeźbił, dobrze śpiewał, władał wieloma językami i jako syn uczestnika insurekcji Kościuszkowskiej i senatora Rzeczpospolitej Krakowskiej żywo interesował się historią. I to właśnie ona zajmuje wiele miejsca w jego twórczości. Mimo odbytych malarskich studiów w Paryżu Michałowski nie miał wiele czasu na twórczość. Piastował ważne urzędy w Królestwie Kongresowym, zarządzał gospodarką własnego majątku. Obrazy, a zwłaszcza akwarele powstawały szybko, malowane podczas odpoczynku. Mimo zagranicznej sławy, znajomości wielu języków i odbytych podróży nigdy nie zdecydował się na stałe zamieszkać za granicami Kraju. Piotr Michałowski (urodzony w 1800 roku w Krakowie, zmarł w 1855 roku w Krzyżtoporzycach) był człowiekiem wszechstronnie wykształconym: studiował nauki matematyczno-przyrodnicze oraz prawno-poltyczne, znał wiele języków. Wpływy wielu nauk i zainteresowanie wieloma problemami kraju oraz chłopów łatwo można zauważyć w jego działalności twórczej. Michałowski często przebywał w Tomaszowie Mazowieckim u swojej siostry Antoniny. Dzięki niej poznał Julie Olimpię Ostrowską, która w 1831 roku została jego żoną. Mieli siedmioro dzieci. W czasie Powstania Listopadowego Piotr Michałowski pracował podczas produkcji broni. Dlatego obrazy przedstawiające motywy wojenne, walkę, konie, żołnierzy stanowią spory dorobek artysty. Po klęsce Powstania, Michałowski udał się na studia artystyczne do Paryża. Zetknął się tam z malarstwem wielkich mistrzów, mi. Diego Velazquez’a, malarza baroku, pod którego wpływem został do końca życia. W latach 1843 -1845 powstały słynne płótna przedstawiające jeden z ważnych motywów wojen napoleońskich – przejście polskich żołnierzy przez wąwóz Somosierra. Michałowski nie pyta o sens polskiego udziału w wojnach Napoleona; nie dyskutuje z historią – wtedy bardzo młodą i świeżą – ale skupia się na pokazaniu woli walki, pędu, koni, siły oraz niezwykłej determinacji. Jak możemy przeczytać w Sztuce Krakowa: „Nastrój heroizmu i dynamiczność kompozycji zwraca uwagę w jego licznych scenach wojennych, z których najbardziej znana jest kilkakrotnie powtarzana Somosierra (np. w krakowskim Muzeum Narodowym), porównywana przez samego artystę do błyskawicy rozdzierającej niebiosa. Michałowski w ślad za Orłowskim specjalizował się w malowaniu koni i jeźdźców, bowiem po okresie studiów szczegółowych motyw konia stał się impulsem do wybitnie malarskich i kinetycznych ujęć”[1]. To właśnie dynamiczność charakteryzuje wiele ujęć batalistycznych Michałowskiego. W przedstawieniach pokazujących przejścia konnego przez wąwóz Somosierra, możemy odnieść wrażenie, że artysta skupił się głownie na koniach. Zwierzęta pędzą szaleńczo niosąc na swoich grzbietach żołnierzy potraktowanych nieco schematycznie. Energię, żywiołowość i bohaterstwo polaków podkreśla kolor czerwony przebijający się przez sosy monachijskie w tle. Oprócz Somosierry Michałowski malował portrety Napoleona. W przedstawieniu Napoleon na koniu, powstałym przed 1846 roku, artysta dumnie i majestatycznie ustawiał wodza na grzbiecie zwierzęcia. Tło, w którym widzimy kłęby dymu, szarości pomieszane ze zgniłą zielenią, przestawało mieć znaczenie; Michałowski skupiał się głownie na obliczu i przedstawieniu wielkiego wodza, z którym Polacy wiązali ogromne nadzieje. Szybkie ruchy pędzla dodają ekspresji przedstawieniach, ale również i ona nie odgrywa wielkiej roli. W podobny sposób powstały obrazy: Napoleon konno wydający rozkazy i Apoteoza Napoleona. Konie były ulubionymi zwierzętami malarza. Nie tylko Napoleon był na nich portretowany, ale również dzieci artysty, czy amazonki. Zdecydowana większość prac przedstawia konie. Są to szybkie szkice akwarelą, portrety lub sceny bitew. Konie zawsze były przedstawiane z wielką dbałością o szczegóły anatomiczne jako okazale i imponujące siłą zwierzęta, nie ważne czy były przedstawiane pojedynczo, w biegu, podczas bitwy, czy uchwycone gdy spokojnie piły wodę z koryta. Michałowski był również świetnym portrecistą. Portretował żonę i dzieci, ale również chłopów. W Studium chłopca wiejskiego (1841) widzimy przedstawienie młodego człowieka na ciemnobrązowym, prawie czarnym tle. Twarz młodzieńca jest blada, brak na niej zmarszczek. Za to z ciepłego i zamyślonego spojrzenia wiele można wyczytać. Całe przedstawienie jest utrzymane jest w brązowo szarej tonacji. W innym portretowym obrazie pt. Żydzi. Styl, w jakim powstał obraz łatwo jest skojarzyć z płótnami Caravaggia. Z ciemnego tła wyłaniają się cztery twarze tytułowych postaci. Tym razem Michałowski z wielkim wyczuciem skupił się na obliczach. Światło delikatnie pada rozjaśniając zmęczone pracą i zadumane twarze, które wiele mówią widzowi. To właśnie rozproszone światło nadaje postaciom wyraz zamyślenia. A za każdym wizerunkiem kryje się jakaś historia. W płótnie Seńko. Studium do Don Kichota na ciemnym tle widzimy wspaniały portret doświadczonego życiem mężczyzny. Oświetlona została tylko twarz mężczyzny. Na czole widzimy zmarszczki. Ciemne oczy spoglądają w dal… Niezwykle bogata wiedza z wielu dziedzin, obrazy przedstawiające konie i bitewnie pejzaże oraz psychologiczne portrety – Piotr Michałowski nie zamykał się w jednej dziedzinie wiedzy, ale rozwijał się we wszystkich kierunkach. Jego twórczość trudno jednoznacznie zaliczyć do sztuki romantyzmu – obrazy cechuje realizm przedstawionych zdarzeń czy postaci, a więc również w sztuce, podobnie jak w życiu Michałowski znajduje się w bardzo dobrze wypracowanym „pomiędzy” i jest to rewelacyjną cechą artysty. [1] T. Dobrowolski, Sztuka Krakowa, s. 449. Reklama Piotr Michałowski Autoportret (po 1849) Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1800 Kraków Data i miejsce śmierci 9 czerwca 1855 Krzyżtoporzyce Narodowość polska Dziedzina sztuki malarstwo Epoka romantyzm Multimedia w Wikimedia Commons Cytaty w Wikicytatach Grób Piotra Michałowskiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie Piotr Michałowski (ur. 2 lipca 1800 w Krakowie, zm. 9 czerwca 1855 w Krzyżtoporzycach) – polski malarz, przedstawiciel romantyzmu, portrecista, animalista, batalista; organizator życia społecznego i gospodarczego, mąż stanu. Na pomniku nagrobnym widnieje data urodzenia 25 czerwiec 1800 roku. Życiorys[edytuj | edytuj kod] Piotr Michałowski był synem Józefa Michałowskiego. Był człowiekiem wszechstronnie wykształconym. W wieku 14 lat zdał egzamin dojrzałości. Studiował nauki matematyczno-przyrodnicze, ekonomiczne i humanistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na uniwersytecie w Getyndze[1]. W latach 1823–1830 zajmował się organizacją hutnictwa w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie[2]. W tym czasie często bywał w osadzie Tomaszów Mazowiecki, odwiedzając siostrę Antoninę z Michałowskich Ostrowską (1799–1871) i szwagra Antoniego Ostrowskiego, który w latach 1811–1812 pobudował tu dworek w stylu klasycystycznym (obecnie mieści się w nim Muzeum im. Antoniego hr. Ostrowskiego). Rysował tu kuźnie tomaszowskie, kowali przy pracy, fizjonomie mieszczan tomaszowskich. Malował też portrety Antoniego Ostrowskiego i członków jego rodziny. W Tomaszowie poznał Julię Olimpię Ostrowską (1807–1875), córkę hr. Antoniego Ostrowskiego z pierwszego małżeństwa, którą poślubił 1 lutego 1831 roku w Warszawie. Miał z nią siedmioro dzieci. Po powstaniu listopadowym, podczas którego zajmował się nadzorem produkcji broni i amunicji, wyjechał do Paryża. Tam poznał malarstwo najlepszych mistrzów hiszpańskich, flamandzkich i holenderskich; Diego Velázqueza i Fransa Halsa. Fascynował się malarstwem Théodore’a Géricaulta. Oddziałał też na niego Aleksander Orłowski. Po powrocie do Polski, w 1837 zamieszkał w Krzysztoforzycach. W latach 1848–1853 był prezesem Rady Administracyjnej Wielkiego Księstwa Krakowskiego. W roku 1848 ufundował Zakład Św. Józefa dla Osieroconych Chłopców w Krakowie, działający do roku 1950. W latach 1853–1854 był prezesem Towarzystwa Gospodarczo-Rolniczego Krakowskiego[3]. Był znakomitym malarzem koni, scen batalistycznych (kilka wersji bitwy pod Samosierrą, epizody z powstania listopadowego) oraz portretów (wizerunki polskich hetmanów, chłopów, Żydów, członków rodziny i przyjaciół). Tworzył też sceny rodzajowe z życia wsi. Wiele kompozycji poświęcił epopei napoleońskiej, postaci cesarza Napoleona i dziejom oręża polskiego[4][5]. Pozostawił ponad 1000 szkiców (rysunki, akwarele). Jego obrazy odznaczają się dużą ekspresją, znakomitą kolorystyką, doskonałym rysunkiem i szkicową fakturą malarską. Jego obrazami zachwycał się Pablo Picasso, kiedy odwiedził Muzeum Narodowe podczas swojego pobytu w Warszawie. Został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim, w grobowcu rodzinnym, w kwaterze Ka[6]. Przez cały wiek XIX był niemal zupełnie nieznany. Odkryciem i zaskoczeniem stał się pierwszy wielki pokaz jego dzieł w czasie polskiej Wystawy Krajowej we Lwowie w 1894 r. W XX w. uznano go za jedynego polskiego malarza europejskiego formatu. W 1917 Muzeum Narodowe w Krakowie otrzymało 82 prac artysty od jego córki Józefy. Pierwsza monografia artysty (zawierająca cenne listy i teksty źródłowe) ukazała się anonimowo w 1911. Jej autorką była córka malarza Celina[7], która odziedziczyła po ojcu talent malarski, wybrała jednak powołanie zakonne. Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod] Amazonka (po 1850), 55 × 45 cm, Muzeum Podlaskie w Białymstoku Amazonka (1853-1855), 63 × 49,5 cm, Muzeum Śląskie w Katowicach Apoteoza Napoleona (ok. 1846), 259 × 204,5 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Autoportret (po 1849), 54 × 45 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Bitwa krakusów i studium konia (ok. 1830), 60 × 86 cm, Muzeum Narodowe w Poznaniu Błękitni huzarzy (ok. 1837), 53 × 65 cm, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu Błękitny chłopiec (1850–1855), 76 × 59,5 cm, Muzeum Śląskie w Katowicach Jazda austriacka (1836), 49 × 63,5 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Jeździec polski (Lisowczyk) (1841-45), 61 × 47,5 cm, Muzeum Narodowe w Poznaniu Kardynał lub Mężczyzna w birecie (1846-48), 70 × 57 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Kobiety wiejskie (1840–1848), 59 × 76,5 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Konny pocztylion (1832–1835), 46 × 53 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Maksymilian Oborski na koniu (1824), 89 × 62 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Maksymilian Oborski w fezie (1840–1848), 68 × 55,5 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Napoleon konno wydający rozkazy (1835-37), 71,5 × 57,5 cm, Muzeum Narodowe we Wrocławiu Napoleon na koniu (1830–1840), 53 × 44 cm, Muzeum Sztuki w Łodzi (Pałac Herbsta) Paweł Popiel na koniu (1831–1832), 53 × 44 cm, Muzeum Narodowe w Kielcach Portret chłopa w kapeluszu (1846–1848), 52,7 × 35,5 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Portret córki artysty Celiny na koniu (ok. 1853), 123 × 84,5 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Portret syna artysty z psem (1845–1848), 94,3 × 68,5 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Portret syna na kucu (ok. 1842), 82 × 61 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Przejazd artylerii przez rzekę (ok. 1844), 69,3 × 90 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Rajtar (po 1840), 53,5 × 44 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie Samosierra (1844–1855), 106 × 71 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Samosierra (po 1843), 50,5 × 44 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Seńko (1846-48), 62 × 46,5 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Starzec siedzący na stopniach (1837–1840), 48 × 36 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Studium chłopca żydowskiego (1840–1848), 60 × 40 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Studium głowy końskiej lub Łeb siwego konia (ok. 1846), 94 × 72 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Szarża w wąwozie Somosierra (ok. 1837), 81 × 65,5 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Wiarus I (1846), 82 × 65 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Wiarus II (1846), 82 × 66 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie Wjazd do stajni (1844–1846), 43 × 54 cm, Muzeum Narodowe w Gdańsku Żydzi (1845–1855), 72 × 118 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie W oczach krytyków[edytuj | edytuj kod] „Polski romantyzm – ta wielka rewolucja sztuki, która zrodziła genialnych poetów, miał także swojego malarza. I to nie ów romantyzm wyrosły na niemieckim malarstwie sentymentalnym, idealizującym historię, mdłym, suchym, rysunkowym, pracownianym – ale romantyzm bohaterski, rewolucyjny, dynamiczny, czerpiący swą prawdę nie z teorii estetycznych, ale z natury i życia – ten sam, który wydał Mickiewicza, Słowackiego i Szopena – ten sam właśnie wyrzucił, jak dymiący wulkan epoki, gorącą lawę sztuki Piotra Michałowskiego do dzisiaj nie zastygłą.” (Maciej Masłowski, 1957[8]) „Ci, co go z bliska znali, dzielili go w mniemaniu swym na kilka jakby osób… to wielki filolog, to odznaczony w górnictwie krajowym zwierzchnik, to znowu znakomity administrator, to wiejski gospodarz, wreszcie pierwszego rzędu malarz”. (Edward Rastawiecki, 1857)[9] „Michałowski był jednym z pierwszych artystów polskich, który „odkrył” wieś jako temat malarski, który zainteresowania te zmaterializował w dziełach sztuki wysokiej klasy”. (Jan K. Ostrowski, 1985)[10] „Tak czysto malarskiego stylu, w którym walory chromatyczne i świetlne powiązane są ze swobodą fakturalną, nie było jeszcze w malarstwie polskim”. (Stanisław Kozakiewicz, 1976)[11] „Zwierzęta przez niego malowane są zawsze doskonale związane, kapitalne w ruchu; jeźdźcy wybornie siedzą w siodłach. W każdym calu znać talent z bożej łaski, odświeżający się wciąż z tej krynicy krynic, jaką jest dla artysty – natura”. (Feliks Jasieński)[12] „Mechaniczne przygotowanie pracy nie leżało w technice jego talentu… Jest w tym zacięciu pędzla, w tym rąbaniu farbami, coś, co przywodzi na pamięć legendę o potężnej klasycznej rzeźbie wykutej w marmurze z pominięciem modelowania w glinie”. (Celina Michałowska, 1911)[13] „Osobisty, liryczny stosunek Michałowskiego do historii i do współczesności nie znajduje analogii w całym malarstwie romantycznym. (Mieczysław Porębski)[14] „Główna cechą życia Michałowskiego było wyprzedzanie swej epoki. Wyprzedzał ją inteligencją, instynktem konstrukcji, jasną obserwacją, widzeniem bez ogródek świata zewnętrznego i pozbywaniem się z wolna fałszywego romantyzmu; realistycznym patrzeniem i zrozumieniem idei plastycznej… Michałowski naprawdę zrozumiany został dopiero przez nasze młode pokolenie artystów”. (Tytus Czyżewski, 1933)[14] „Prawdziwy i chyba pierwszy geniusz w rozwoju sztuki polskiej”. (Jan Bołoz Antoniewicz)[15] Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod] W dniu 28 listopada 2012 r. Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu monety z serii „Polscy Malarze XIX/XX Wieku”, upamiętniając Piotra Michałowskiego, o nominałach: 20 zł wykonaną stemplem lustrzanym w srebrze (z tampondrukiem) 2 zł wykonaną stemplem zwykłym ze stopu Nordic Gold[16]. Poczta Polska wydała w 28 września 1972 znaczek o nominale 0,30 zł z reprodukcją Amazonki Piotra Michałowskiego w serii Malarstwo polskie – Dzień Znaczka 1972. Nakład liczył 8 515 045 sztuk. Druk wykonano techniką rotograwiury na papierze kredowanym. Autorem projektu znaczka był Tadeusz Michaluk. Znaczek wyszedł z obiegu w 1994 roku[17]. Przypisy[edytuj | edytuj kod] ↑ Witz 1970 ↓, s. 63. ↑ Witz 1970 ↓, s. 65. ↑ Alfons Jan Lippoman, Pamiętnik Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego za czas od r. 1845 do r. 1895, Kraków 1898, s. 108–116 ↑ Kultura polska: Piotr Michałowski (pol.). [dostęp 2010-03-03]. ↑ Piotr Michalowski (pol.). [dostęp 2010-03-03]. ↑ Karolina Grodziska-Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie (1803-1939). Wyd. II. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 126. ISBN 83-08-01428-3. ↑ zmarła w 1916 roku w klasztorze w Jarosławiu Czas 1916 nr 322 z 28 czerwca ↑ Piotr Michałowski, Warszawa, 1957, Wydawnictwo „Sztuka”, s. 6. ↑ Piotr Michałowski, Siechnice 2001, s. 3. ↑ Tamże, s. 13. ↑ Tamże, s. 17. ↑ Tamże, s. 19. ↑ Tamże, s. 25. ↑ a b Tamże, s. 31. ↑ Tamże, s. 32. ↑ Polscy Malarze XIX/XX Wieku: Piotr Michałowski (1800-1855) (pol.). NBP. [dostęp 2013-11-05]. ↑ Marek Jedziniak: Malarstwo polskie - Dzień Znaczka 1972 (pol.). [dostęp 2019-12-10]. Bibliografia[edytuj | edytuj kod] Magdalena Czapska-Michalik, Piotr Michałowski 1800- 1855, Warszawa: Edipresse Polska, 2007 (Ludzie, Czasy, Dzieła ; 29), ISBN 978-83-7477-208-2. Krystyna Czerni, Piotr Michałowski, Siechnice: Eaglemoss Polska, 2001 (Wielcy Malarze ; nr 156) Tadeusz Dobrowolski, Stattler a Michałowski. Ze studiów nad problemem dwóch nurtów romantyzmu. Kraków: Wyd. Literackie, 1955. Joanna Kurzymska, Piotr Michałowski, Warszawa: KAW, 1981 (ABC Sztuki) Marek Kwiatkowski, Polscy malarze koni, Tadeusz Pietrzyk (ilust.), Warszawa: KAW, 1991, ISBN 83-03-03437-5, OCLC 830075469. Maciej Masłowski: Piotr Michałowski, Warszawa, 1957, Wydawnictwo „Sztuka” Maciej Masłowski, Piotr Michałowski, Warszawa: Arkady, 1974 (W Kręgu Sztuki) Maciej Masłowski, Piotr Michałowski, Warszawa: Arkady, 1986 (Mała Encyklopedia Sztuki ; 81), ISBN 83-213-3277-3. Celina Michałowska, Piotr Michałowski. Rys życia, zawód artystyczny, działalność w życiu publicznym, Kraków: Druk W. L. Anczyc, 1911. Hanna Mortkowicz-Olczakowa, Piotr Michałowski. Opowieść o życiu i twórczości, Kraków: Wyd. Literackie, 1956. Jan K. Ostrowski, Pięć studiów o Piotrze Michałowskim, Kraków: Wyd. Literackie, 1998. ISBN 83-08-01763-0. Jan K Ostrowski, Piotr Michałowski, Warszawa: KAW, 1985, ISBN 83-03-00868-4, OCLC 835892839. Piotr Michałowski, Poznań: Oxford Educational, 2008 (Wielka Kolekcja Sławnych Malarzy; 52), ISBN 978-83-252-0207-1. Jerzy Sienkiewicz, Piotr Michałowski, Warszawa: Auriga, 1964. Joanna Szpor, Michałowski nieznany, Warszawa: PWN, 1991, ISBN 83-01-09069-3, OCLC 834084559. Jerzy Zanoziński, Piotr Michałowski. Życie i twórczość 1800-1855, Wrocław: Ossolineum, 1965. Anna Zeńczak, Piotr Michałowski, Olszanica: Bosz ; Kraków: Muzeum Narodowe, 2008 (Kolekcja Muzeum Narodowego w Krakowie), ISBN 978-83-89747-78-5. Anna Zeńczak, Piotr Michałowski, Wrocław: Wyd. Dolnośląskie, 2001 (W Zwierciadle Sztuki), ISBN 83-7023-905-6. Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod] Piotr Michałowski Piotr Michałowski – biografia, na portalu Michałowski w Kontrola autorytatywna (osoba):ISNI: 0000 0001 2026 7536VIAF: 59879158ULAN: 500006524LCCN: n85006369GND: 118733680BnF: 12196302fSUDOC: 08719077XNLA: 35788367NKC: js2011644120CiNii: DA14931014Open Library: OL1062274APLWABN: 9810580777605606NUKAT: n94000832J9U: 987007280036605171CONOR: 29435491LIH: LNB:LBi;=BNWorldCat: lccn-n85006369 Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur. Ten utwór jest w domenie publicznej. Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki Fundacja Nowoczesna Polska zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki. Zasób opracowany na podstawie: Muzeum Narodowe w Warszawie Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury ( Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Muzeum Narodowe w Warszawie z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów MN w Warszawie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Opracowanie redakcyjne: Magda Gutowska, Paweł Kozioł, Marta Skotnicka. Wydawca: